Przejdź do głównej zawartości

Stara Panna i Kot

Szukaj na tym blogu

Obowiązki domowe kota. Cz. 13

sierpnia 26, 2017

Pobierz link
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Inne aplikacje

13. Kot musi sprawdzać, dlaczego ktoś nie domknął szafy albo szuflady.

Na zdj. Beza sprawdza... (fot. RA; 2014)

Pobierz link
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Inne aplikacje

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty

Dzieciństwo u Amfitryty

Jestem pewna, że w temacie ulubionego motywu figurek z plasteliny przebiję każdego! Po prostu każdego. Bardzo wcześnie przeczytałam "Mitologię grecką" Markowskiej. Miałam dosłownie kilka lat. I oczywiście zaludniła na dobre moją wyobraźnię, a postacie herosów, bogów i potworów stanęły w mojej głowie w jednym w szeregu obok świętych z "Żywotów..." i "Legend chrześcijańskich", istot z cyklu "Baśni zza siedmiu mórz" oraz stworów z różnego typu baśni Grimmów, Andersena czy Bechlerowej. Moim ulubionym tematem długotrwałego wylepiania - a potem zabawy - był... dwór Amfitryty. Nigdy nie miałam sentymentu do zadufanego w sobie Zeusa, a Hadesa nie umiałam wtedy jeszcze docenić, natomiast Posejdon i jego widowiskowy dwór wydawały mi się odpowiednie. Te wszystkie trytony dmące w muszle, konie morskie, syreny, Okeanos, Nereusz, no i oczywiście piękna żona Posejdona - Amfitryta w zielonych włosach zdobionych muszlami... Lepiłam więc na sporej plastikowej tac...

Sobota - imieniny kota, czyli zwierzę tygodnia

To będzie długa historia, autentyczna i z lekka niedorzeczna, ale nic nie poradzę, że widziałam, co widziałam. A obserwuję zwierzęta miejskie z wielkim natężeniem i pasją, i czasem widzę sceny, które bardzo trudno wytłumaczyć racjonalnie. Duży rudy gołąb. Mocny i okrągły. Był jednym z tych widocznych, aktywnych i imponujących gołębi. Prawdziwy samiec alfa. Rude obecnie mamy tylko 3 plus jeden kawowy. Reszta jest szara lub czarna. Rudemu towarzyszył drugi gołąbek – szary i widocznie mniejszy. Partnerka lub dziecko. Zobaczyłam to w niedzielę rano. Chodził w piaskownicy gwałtownie przechylając się na jeden bok i to już zwiastowało jakieś uszkodzenie. Lubię nasze stado. Zawsze mam nadzieję, że nie spotka ich nic złego. Niestety. No ale – w niedzielę Rudy czuł się dobrze. Dreptał kulając się na lewą stronę żwawo do piasku, do wody, sprawnie też i silnie zrywał się do lotu. Nie miał z tym żadnego problemu. Gdy siadał na wysokościach, czyścił sobie pióra i wyrównywał te najdłuższ...

Przyszłość

Gdyby to dziś Bóg mnie spytał, co wybieram na swoją wieczność – raczej wybrałabym nicość. Chyba że mnie tak zachwyci sobą, że wybiorę Jego – czyli życie. Nie wiem. Ziemia mnie nie przekonała. Jest pełna cierpienia. Wiem, wiem… Trywialne, sentymentalne, infantylne, powtarzalne, niewdzięczne, bezsensowne… I co. Na obecnym etapie jestem pomyłką. Ewentualnie straciłam jedno złudzenie za dużo. Fot. RA (Olsztyn, 2017)

Obsługiwane przez usługę Blogger